مقاله ضد انقلاب و پاسخ قديری ابيانه

نقد و نقد نقد در مورد <?xml:namespace prefix = o ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:office" />

ضرورت پيگرد قانوني خانم شيرين عبادي

به دنبال انتشار اطلاعيه اينجانب در مورد ضرورت پيگرد قانوني خانم شيرين عبادي به دليل دعوت از دولت هاي بيگانه براي دخالت در امور داخلي ايران در يكي از سايت هاي جريان هاي منحرف و ضد انقلاب مطلبي تحت عنوان "كدام حركت غير قانوني است؟" منعكس شده است.

ضمن درج عين متن مذكور توجه شما را به پاسخ اينجانب به مطلب مورد اشاره جلب مي نمايم:

 

متن مطلب منعكس شده در سايت ضد انقلاب ذيلا عينا منعكس مي گردد.

کدام حرکت غير قانونی است؟

مندرج در سايت ضد انقلاب

آقای محمد حسن قديری ابيانه، از مشاوران سياسی هاشمی رفسنجانی، با انتشار اطلاعيــه ای که برای رسانه های خبری داخل کشور ارسال گرديد، خواستار پيگرد قانونی خانم شيرين عبادی، به اتهام اقدام عليه استقلال کشور شد.
منبع اطلاعات شاکی، گزارش رسانه ای است که عصر گذشته، سايت فرانسوی زبان خبرگزاری ملی چين (شين هُوا) به نقل از خبرگزاری فرانسه نوشت: «خانم عبادی در ملاقات با آقای ژاک شيراک رئيس جمهور فرانسه، از وی خواست تا به اتفاق اتحاديه اروپا، از طرح اصلاح قانون انتخابات مجلس در ايران، حمايت کنند».
درک مبتذل و در اينجا عوامفريبانه مشاور سياسی رفسنجانی از استقلال کشور، به روشنی گويای حقيقتی تلخ و انکار ناپذيرند، حقيقتی که رُبع قرن، مردم با گوشت و پوست و استخوان شان آنرا لمس کرده اند: ماداميکه سرنوشت سياسی و زندگی ملتی را اين قماش افراد رقم می زنند، جايگاه و رتبه ی ملی ما در سطح جهان و در بين کشورهای مختلف، نه تنها بهتر از اين نخواهند شد چه بسا، شرايطی بدتر از آن را بايد انتظار داشته باشيم. شرايطی که از چهارسو استقلال ملی ما را تهديد می کنند، بخشی از خاک ميهن را تصاحب کرده اند و سهم و ثروت ملی ما را آشکارا و در برابر چشمان کنجکاو ملتی به يغما می برند، بدون اينکه قدرت دفاع حقوقی را داشته باشيم؛ شرايطی که فرزندان ما در اثر سوء تغذيه می ميرند، اکثر کودکان دبستانی گرفتار عوارض سرگيجه و ورّم روده و تهوّع شده اند، اما در عوض هر ماه، ميليون ها دلار از ثروت ملی کشور را خرج افرادی می کنند که خود نيز قادر به اثبات سلامت سياسی و انسانی آنها نيستند؛ جاسوسان خارجی را، تنها به اين دليل احمقانه که شيعه مذهبند، برمسند قضاوت نشانده اند و يا به امور اطلاعات و انتظامات در کشور گمارده اند و اکنون هر صاحب منصبی در جهان ميداند که «آقا» چه وقت طهارت می گيرند و در چه زمانی وضوح می سازند.
اينکه استقلال چيست و دخالت ديگر کشورها در امور داخلی دولتی به چه معناست، بحث آنرا به فرصتی ديگر وا می گذاريم؛ اما پرسش اين است که طراحان و سياستگذاران جمهوری اسلامی، که همه ابعاد زندگی، سياست، اقتصاد و فرهنگ کنونی مردم ايران را به دوران «مدينۀ النبی» رُجعت می دهند و با شرايط آن منطبق ساخته اند؛ چرا درباره استقلال، تنها تفکر قرن نوزدهمی را ترجيح مي دهند؟ چنين تفکر و بينش شتر ـ مرغی و چند قرائتی را ما، يعنی ملتی که مي خواهد رفتارهای خود را منطبق با قانون سازد، چگونه بفهميم تا در زندگی روزانه پياده اش کنيم؟ آيا بهتر نيست که بجای اينهمه خيمه شب بازيها و ادعاهای دروغين حقوقی و نا مشروع، تکليف ملت را يکسره و بطور مشخص روشن ساخته تا آنها دقيقاً بدانند که چارچوب های قانونی کدامند و چه کسی مسئوليت پاسخگويی به مردم را برعهده گرفته است؟
تحليل تقليل گرايانه اصلاح طلبان که می کوشند مهمترين معضلات جامعه را تا سطح درگيريهای دو جناح کاهش داده و از هرفرصتی بنفع گروه خود بهره گيرند؛ بنظر نوع ديگری از عوامفريبی سياسی و گريز از پاسخگويی است. درگيری و اختلاف، مختص ايران نيست بلکه در جهان و در بين همه احزاب بر سر تسخير اهرم قدرت، قابل مشاهده اند. بحث هم بر سر درگيريها و اختلافها، پيروزی و شکست اين يا آن جناح از حکومت نيست، بحث برسر زندگی سياسی و حقوقی جامعه ايست که هر دو جناح، رفتارهای حقوقی و سياسی خود را عين ديانت شان می دانند. ديانتی که هفتاد و سه قرائت مختلف دارد و هزار و يک تفسير را می توان از آن استخراج کرد. وانگهی، بهترين و ملايمترين آنها بيگانه با حقيقت و نيازهای امروزی جهانند و طبيعی ترين خواست جوانان را بر نمی تابد. بحث بر سر توليد، تقسيم و توزيع قدرت است که همه قرائت ها، در پائين ملت را نالايق، غيرعقلايی و سياهی لشکر می بينند، و در بالا سيستم ملوک الطوائفی اداره کشور را حول ريش سفيدی راه انداخته اند. اگر چنين نبود، با استناد به کدام قانون قديری ابيانه، عليه خانم عبادی می توانست اعلام جرم کند؟ مگر او مدعی العموم ملت يا حکومت است که جسارت چنين حقی را بخود می دهد؟ اينکه اصلاح طلبان تنها خبر را پخش می کنند بی آنکه بپرسند آقا شما چه کاره اين مملکت هستيد؛ ناشی از همان قرائت است.
سخن کوتاه. آنچه در مورد خبر فوق می توان نوشت:
۱ ـ صرف نظر از اينکه خانم عبادی يکی از شخصيت های حقوقی ـ سياسی جهانند، بر اساس قوانين بين المللی حقوق بشر، هريک از احاد ملت ايران، در ملاقات با افراد حقيقی و حقوقی جهان آزادند، و نمی توان اين حق را از کسی سلب کرد و يا بر چنين روابطی اتهامی بست.
۲ ـ مطابق قانون، همه افراد جامعه آزادند تا درباره مسائل سياسی و حقوقی کشور، بی هيچ محدوديتی اظهار نظر کنند و با ديگران به بحث و مشاوره بپردازند.
۳ ـ لايحه قانون انتخابات، امری پوشيده و يا موضوع خاص امنيتی نيست که تا بحث بر سر آن را نوعی افشاء و گزارش اطلاعاتی محسوب کنند.
۴ـ دفاع از يک جناح و يا دفاع از يک مصوبه، به معنی دفاع از حاکميت است . متهم کردن خانم عبادی به معنای متهم کردن مجلس و اکثريت نمايندگانی است که آن مصوبه را بتصويب رسانده اند.
۵ ـ هر يک از افراد جامعه اين حق را دارند که تظلمات و شکايات خود را بگوش مراجع ذيصلاح سياسی و حقوقی بين المللی رسانده و از آنان درخواست ياری و پشتيبانی نمايند.
۶ ـ اقدام قديری ابيانه، نوعی دخالت غير قانونی در کارها و موجب اختلال و برهم زدن نظم امور دولت خواهد شد.
۷ ـ اقدام قديری ابيانه، آگانه عليه استقلال و تفکيک قواست و از اين طريق مي خواهد اعمال شانتاژ کند.
۸ ـ اقدام قديری ابيانه، بنحوی آشکار توهين عليه قوه مقننه و عليه نمايندگان و در نتيجه عليه ملت است و بايد مورد پيگرد قانونی قرار گيرد.
۹ ـ اقدام قديری ابيانه، در دفاع از باندهای غير قانونی تجمع برهم زن و فشار؛ در واقع نشان داد که آمران اين باندها در مراکز حساس حکومت لانه کرده اند.

Mittwoch, Dezember 17, 2003

 

 

متن پاسخ قديري ابيانه

به مقاله كدام حركت غير قانوني است.

 

لايحه اي توسط دولت به مجلس در مورد انتخابات داده شده است. اين لايحه موافق و مخالفاني دارد. حق هر ايراني است كه در مورد آن اظهار نظر كند و موافقت و مخالفت خود را با آن اعلام دارد. و اين درست اتفاقي است كه افتاده است و مطبوعات كشور پر است از مطالب موافق و مخالف اين لايحه. خانم شيرين عبادي نيز مثل هر ايراني ديگر مي تواند نظرات خود را داشته باشد و نظرات خود را در مخالفت يت موافقت با اين لايحه اعلام كند. از جمله در مصاحبه با خبرنگاران خارجي و همچنين در ملاقات با مقامات دولت هاي خارجي. اما در هر حال اين موضوع يك موضوع داخلي است و خارجيان حق دخالت در آن را ندارند.

اينكه يك ايراني از كشورهاي خارجي بخواهد كه در يك موضوع كاملا داخلي دخالت كنند اينجا جرم رخ داده است آن هم جرمي عليه استقلال كشور.

هيچ ايراني، هيچ حزب و گروهي و حتي هيچ مقامي اعم از نمايندگان مجلس، مقامات دولتي، حتي رئيس جمهور حق ندارند از كشورهاي بيگانه براي دخالت در امور داخلي ايران دعوت نمايند. بنا بر اين اقدام خانم عبادي به طور قطعي جرمي عليه استقلال كشور است و قابل پيگرد قضايي.

نكته جالب آنكه خانم عبادي در مصاحبه هاي خود با رسانه هاي خارجي همواره بر عدم ضرورت مداخله بيگانگان در امور داخلي كشور تاكيد  و وانمود مي كرد كه با دخالت بيگانگان در امور داخلي ايران مخالف است. بنده معتقدم اين مصاحبه ها براي به وجود آوردن پايگاه مردمي براي خود در ايران بوده است و نه چيز ديگر. اگر او واقعا با دخالت بيگانه مخالف بود جايزه صلح نوبل را به او نمي دادند.

او در ملاقات با ژاك شيراك رئيس جمهور فرانسه خواستار دخالت فرانسه و اروپا در حمايت از لايحه انتخابات در ايران مي شود اما فكر نمي كرد كه دفتر رئيس جمهوري فرانسه اين خبر را منتشر كند. اتفاقي كه بر اثر اشتباه دفتر ژاك شيراك رخ داد و خانم شيرين عبادي را ناخواسته رسوا ساخت.

منبع خبر منتشره يعني دفتر رئيس جمهور فرانسه آنقدر معتبر هست كه خانم عبادي نتواند آن را انكار كند.  و نسبت دادن خبر اوليه به يك خبرگزاري چيني نمي تواند صحت انتشار اصل خبر را از بين ببرد.  اگر چنين مطلبي را يك رسانه گروهي منتشر كرده بود شايد خانم عبادي مي توانست مدعي شود كه منظور او را درست متوجه نشده اند. ولي بيانيه مطبوعاتي  رئيس جمهور فرانسه راه را بر خانم عبادي بسته است.

خانم عبادي بايد به افكار عمومي ايران پاسخ دهد كه آيا چنين درخو.استي را از ژاك شيراك كرده است يا خير؟ چرا از اروپا خواسته است كه در امور داخلي ايران دخالت كند؟ آيا دخالت بيگانگان را در امور داخلي ايران مجاز مي داند؟ آيا ملت ايران نياز به دخالت بيگانگان در امور داخلي خود دارد؟ چه نوع دخالتي را از اروپا در موضوع لايحه انتخابات انتظار دارد؟ آيا خود را براي محاكمه در ايران از اين بابت آماده كرده است؟ اگر در دادگاه از اين بابت محاكمه شود چه دفاعي از خود خواهد كرد؟

انعكاس اظهارات محرمانه خانم عبادي با ژاك شيراك براي دخالت اروپا در موضوع داخلي انتخابات ايران، خانم عبادي را غافلگبر  كرد و انعكاس اطلاعيه اينجانب مبني بر ضرورت محاكمه خانم شيرين عبادي به دليل اقدام عليه استقلال كشور او را رسوا ساخت.

خانم عبادي با اين حركت كيش و مات شده است و ژست هاي سياسي او ديگر به او سودي نمي بخشد.

اينجانب شكايت ازاو را دنبال خواهم كرد تا دادگاه در مورد او حكم كند. البته به دنبال زنداني كردن او نيستم بلكه فقط حكم محكوميت را مي طلبم تا همه بفهمند كه خيانت به كشور آن هم در قبال استقلال كشور و دعوت از بيگانگان هزينه دارد. خانم عبادي بهتر است خود را براي دفاعيات در دادگاه آماده نمايد.

براي شكايت كردن عليه امثال خانم شيرين عبادي لازم نيست شاكي مدعي العموم باشد. بلكه هر فرد ايراني حق دارد از هر فردي كه خواست شكايت كند والبته اين دادگاه است كه وارد بودن يا نبودن شكايت را تشخيص خواهد داد.

نويسندگان منحرف و ضد انقلاب مورد اشاره در مكتوب خويش تاكيد كرده اند كه:

1ـ اقدام قديری ابيانه، نوعی دخالت غير قانونی در کارها و موجب اختلال و برهم زدن نظم امور دولت خواهد شد.
2 ـ اقدام قديری ابيانه، آگانه عليه استقلال و تفکيک قواست و از اين طريق مي خواهد اعمال شانتاژ کند.
3ـ اقدام قديری ابيانه، بنحوی آشکار توهين عليه قوه مقننه و عليه نمايندگان و در نتيجه عليه ملت است و بايد مورد پيگرد قانونی قرار گيرد.

اينجانب از هرگونه طرح شكايت از خود در دادگاه هاي كشور استقبال مي كنم و آن را فرصتي براي افشاي دست هاي پنهان بيگانگان مي دانم كه در اقدامي شكست خورده قصد داشتند از شيرين عبادي محوري براي ضد انقلاب بسازند

ذكر اين نكته نيز لازم است كه گرچه اينجانب مشاور حضرت آيت الله هاشمي رفسنجاني رئيس محترم مجمع تشخيص مصلحت نظام هستم ولي مقالات و اقدامات خود را به عنوان شخصيت حقيقي خويش و نه شخصيت حقوقي انجام مي دهم و بنابراين صرفا خودم مسئول اعمال و گفتار خود هستم و درمورد تقاضاي پيگرد قانوني خانم شيرين عبادي نيز ايشان هم مثل ساير اشخاص از طريق رسانه هاي گروهي از اقدام اينجانب مطلع گرديدند. از رسانه هاي گروهي نيز تقاضا دارم كه مطالب اينجانب را به نقل از شخصيت حقيقي اينجانب منعكس سازند و نه شخصيت حقوقي اينجانب، مگر اينكه بر شخصيت حقوقي خويش موقع اظهار نظر تاكيد نمايم. قبلا از توجه آنها كمال تشكر دارم.

/ 0 نظر / 22 بازدید